Sommige kunstenaars tillen elkaar naar een hoger niveau. Niet door competitie, maar door verbondenheid. Zo was het met Pierre Le Faguays en Raymonde Guerbe, een stel in hart en nieren, én in brons. Samen met hun vrienden Max Le Verrier en Marcel Bouraine vormden ze een vierspan dat de Art Deco mee vormgaf. 

Maar vandaag wil ik het vooral hebben over het duo Le Faguays-Guerbe: wie waren ze, hoe werkten ze, en waarom was hun samenwerking zo bijzonder? Wie waren Pierre Le Faguays en Raymonde Guerbe écht, twee Art Deco kunstenaars wiens beelden vandaag nog steeds geliefd zijn bij verzamelaars? 

Bekijk onze collectie van Pierre Le Faguays sculpturen.

Een leven in beeld: de biografie van Pierre Le Faguays

Pierre Le Faguays werd geboren in Nantes in 1892 en volgde zijn opleiding bij James Vibert aan de École des Beaux-Arts in Genève. Het was daar dat hij levenslange banden smeedde met Max Le Verrier en Marcel Bouraine, banden die niet alleen artistiek, maar ook persoonlijk verankerd zouden blijven. 

Zijn eerste grote publieke optreden als kunstenaar vond plaats in 1922 op het Salon de la Société des Artistes Français. In de jaren erna kreeg hij verschillende eervolle vermeldingen, en hij groeide uit tot een vaste waarde binnen de Parijse kunstwereld.

Le Faguays werkte onder zijn eigen naam, maar ook onder de pseudoniemen Fayral en Pierre Laurel. Zijn oeuvre is indrukwekkend veelzijdig: van monumenten en lampen tot dynamische danseressen in brons, keramiek, metaal of terracotta. Zijn stijl is puur Art Deco: elegant, krachtig, vol beweging. 

Vaak werkte hij met een levend model en dat gaf zijn beelden een opvallende dynamiek. 

In zijn privéleven kende hij enkele omwegen. Hij kreeg een dochter met zijn model Georgette Hugot, maar uiteindelijk vond hij de liefde bij zijn leerlinge Raymonde Guerbe met wie hij in 1921 trouwde. Ze zouden samen meer dan veertig jaar in Fontenay-les-Bris wonen en werken, onafscheidelijk tot zijn dood in 1962.

Welke materialen gebruikte Le Faguays voor zijn sculpturen?

• Brons
• Ivoor
• Art Metal 
• Terracotta
• Keramiek
• Albast

Raymonde Guerbe: meer dan muze

Raymonde Guerbe – zij gebruikte ook de naam Andrée Guerval – werd geboren in Parijs in 1894 en was in alles een autonome kunstenaar. Rond 1919 volgde ze danslessen aan de school van Isadora Duncan. Daar ontwikkelde ze een vorm van elegantie en een sterk gevoel voor beweging, en dat zou later haar sculpturen kenmerken. In diezelfde periode kwam ze in contact met Pierre Le Faguays, bij wie ze leerling werd. Hun samenwerking mondde uit in een huwelijk dat even innig als creatief was.

Guerbe was geen schaduw van haar man, maar een kunstenares met een eigen signatuur en carrière. 

Ze exposeerde op de Salon d’Automne tussen 1923 en 1938, met ebbenhouten vrouwenfiguren, beelden in gepolijst koper en een stenen sculptuur. Haar bronzen en ivoren beelden werden geproduceerd door gerenommeerde uitgevers als Les Neveux de Lehmann, Susse Frères, Etling en Max Le Verrier.  Hoewel ze vaak samenwerkte met Pierre is het belangrijk om te benadrukken dat werken gesigneerd met ‘Guerbe’ of ‘Guerval’ ook écht van haar zijn.

Ze was ook schilder, model én muze, maar vooral een vrouw die in stilte haar stempel drukte op de Art Deco. Haar beelden tonen gratie, kracht en vrouwelijkheid en verdienen hun plaats naast die van haar man, niet eronder. 

Haar werk verdient een volwaardige plaats binnen de Art Deco sculpturen, als zelfstandig kunstenares met een herkenbare signatuur. Benieuwd naar haar werk? Ontdek onze authentieke sculpturen van Raymonde Guerbe.

Een huwelijk in brons: samenwerking en gedeeld kunstenaarschap

Wat Pierre en Raymonde zo bijzonder maakt? Hoe hun leven en werk heel natuurlijk in elkaar overvloeiden. Ze woonden en werkten samen in hun huis in Fontenay-les-Briis, waar atelier en thuis één geheel vormden. 

Raymonde stond vaak model voor Pierres beelden, en haar achtergrond als danseres gaf zijn sculpturen een vloeiende, elegante beweging. Veel van zijn bekendste vrouwenfiguren danken hun gracieuze poses rechtstreeks aan haar.

Maar het was geen eenrichtingsverkeer. Ze werkten zij aan zij, in terracotta, gips, marmer, keramiek, brons en albast. Elk in hun eigen stijl, maar duidelijk in elkaars invloedssfeer. Hun werk ademt dezelfde aandacht voor anatomie, beweging en emotie. In 1927 won Raymonde zelfs de eerste prijs voor beeldhouwkunst in de Robi-wedstrijd, een erkenning voor haar zelfstandige talent.

Hun gedeelde atelier was een plek van dialoog, inspiratie en vakmanschap. Ook financieel ging het hen voor de wind: ze konden zich zelfs een chique, inklapbare Citroën H4 veroorloven. 

Maar het meest waardevolle wat ze deelden, was geen bezit, maar een visie op schoonheid, vorm en verbondenheid.

Vriendschap als voedingsbodem: het vierspan met Le Verrier en Bouraine

Het verhaal van Pierre Le Faguays en Raymonde Guerbe is niet los te zien van de twee mannen die hen omringden: Max Le Verrier en Marcel Bouraine. Wat hen verbond was meer dan een opleiding of samenwerking, het was een diepe vriendschap die begon in Genève en standhield tot lang na hun dood. Ze studeerden samen, werden bekend samen, en liggen zelfs samen begraven op het kerkhof van Fontenay-les-Briis.

De kracht van hun band zat in gedeelde idealen: schoonheid, ritme en vakmanschap. Zoals Max het later zelf omschreef: 

“We all worked in the same spirit and had the same ideals. I loved my dear friends dearly and I thank life for the advantage of this friendship.” 

Die verbondenheid vertaalt zich in de harmonie van hun werk. In de sierlijkheid van een danseres, de spanning van een amazone, de kracht van een silhouet. 

Technisch deelden ze gieterijen, modellen en materialen. Artistiek waren ze elkaars spiegel. Maar bovenal waren ze een baken voor elkaar, in een tijd die grillig was voor kunstenaars. Hun vriendschap was hun fundament. En dat voel je, tot op de dag van vandaag, in hun werk.

Wat kunst werkelijk zichtbaar maakt

Als je een sculptuur van Le Faguays of Guerbe bekijkt zie je meer dan alleen vorm of techniek. Je ziet een levensverhaal. Een gedeeld atelier. Een liefde die tastbaar werd in brons. En je voelt de echo van een vriendschap die vier mensen tot grotere kunstenaars maakte dan ze ooit alleen hadden kunnen zijn. 

Misschien is dát wel wat hun beelden zo tijdloos maakt: ze zijn geen stille objecten, maar een levend bewijs van verbondenheid.

Veelgestelde vragen over Le Faguays en Guerbe

Hoe herken ik een originele Le Faguays of Guerbe?

Let op de signatuur (naam op het werk), het materiaal (zoals brons of art metal), de afwerking én de herkomst. Bij Deconamic krijg je altijd een certificaat van echtheid met gedetailleerde beschrijving en documentatie.

Zijn beelden van Guerbe even waardevol als die van Le Faguays?

Ja. Hoewel ze lang in de schaduw van haar man stond, groeit de waardering voor haar zelfstandige werk sterk. Haar beelden zijn technisch verfijnd, vrouwelijk en geliefd bij kenners.

Kan ik werken van hen kopen bij Deconamic?

Zeker. We bieden een zorgvuldig geselecteerde collectie originele Art Deco beelden van Le Faguays en Guerbe. Bekijk onze collectie of neem contact op voor advies.

Wat betekent ‘pseudoniem’ eigenlijk?

Een pseudoniem is een andere naam die een kunstenaar gebruikt om werk te signeren. Le Faguays gebruikte bijvoorbeeld ‘Fayral’ voor zijn kunstwerken in metaal.

Interesse of vragen?

Ben je op zoek naar een authentiek werk van Pierre Le Faguays of Raymonde Guerbe?
Neem gerust contact met ons op.  We helpen graag.

Zijn werken, zoals gracieuze danseressen en krachtige amazones, zijn vandaag te zien in musea en op de kunstmarkt, en uiteraard ook bij Deconamic.

Een Marcel Bouraine sculptuur blijft geliefd bij verzamelaars wereldwijd.

Wie was Marcel Bouraine?

Marcel André Bouraine werd geboren in 1886 in Pontoise, Frankrijk, en overleed in 1948 in Biot. Tijdens de Eerste Wereldoorlog werd hij gevangen genomen door de Duitsers en geïnterneerd in Zwitserland. Daar kwam hij in contact met andere kunstenaars, waaronder Max Le Verrier, met wie hij levenslang bevriend bleef.

Na de oorlog studeerde en werkte hij in Genève, waar hij zijn carrière als beeldhouwer opnieuw opbouwde.

Bouraine was grotendeels autodidact, maar studeerde ook bij Jean-Alexandre-Joseph Falguière, een beeldhouwer die realisme terugbracht in de Franse beeldhouwkunst. Later exposeerde hij in Genève en vestigde zich opnieuw in Parijs, waar hij deelnam aan belangrijke tentoonstellingen.

Marcel Bouraine leefde samen met de kunstenares Aurore Onu.

Vriendschap met Max Le Verrier

Bouraine was een goede vriend van Max Le Verrier, een andere iconische Art Deco kunstenaar. Samen met Pierre Le Faguays vormden ze een hechte kring. Er bestaat zelfs een foto uit Genève (1918) waarop Bouraine en Le Verrier samen aan een beeld werken. Zij studeerden samen aan de Geneva School of Fine Arts.

Hun samenwerking was heel intens: Bouraine liet werken gieten in de gieterij van Le Verrier en gebruikte hiervoor zijn pseudoniemen Derenne en Briand. Dankzij dat partnerschap konden zijn sculpturen breder verspreid worden en werden ze toegankelijker voor een groot publiek, zowel musea als particuliere verzamelaars.

Stijl en thema’s in zijn sculpturen

Bouraines kunst wordt gekenmerkt door gestileerde vrouwelijke figuren, danseressen zoals Fan Dancer en amazones. Hij beeldde beweging elegant en krachtig uit, vaak met een decoratieve inslag. Daarnaast maakte hij mythologische figuren zoals Penthesilia Queen of the Amazons, Leda en de Zwaan en Pan met satyrs, Diana the Huntress, maar ook theatrale types zoals Harlekijnen, Pierrots en clowns.

Zijn oeuvre bevatte bovendien dierenfiguren (walvissen, vogels, maraboes, windhonden, gazellen) en toegepaste kunst zoals boeksteunen en paperweights, waarvan sommige zelfs in New York werden verkocht via Alfred Dunhill.

Zijn sculpturen zijn typisch voor de Art Deco-stijl: strakke lijnen, decoratieve vormen en een balans tussen schoonheid en kracht.

Wat is Art Deco? Art Deco = kunststroming uit de jaren 1920–1930, herkenbaar aan geometrische vormen, luxe materialen en elegante, gestileerde figuren.

Tentoonstellingen en carrière

Na de Eerste Wereldoorlog bouwde Bouraine zijn carrière uit in Parijs. Hij exposeerde op de Salon des Tuileries (1922/23), de Salon des Indépendants, de Société des Artistes Français en de Salon d’Automne.

In de jaren 1920 werkte hij samen met belangrijke Parijse éditeurs zoals Etling et Cie, Susse Frères, Max Le Verrier en Arthur Goldscheider. Via Goldscheider nam hij ook deel aan de exposities van de kunstenaarsgroepen La Stèle en L’Évolution.

Zijn internationale erkenning groeide snel: in 1935 kocht de stad Parijs een terracotta buste van hem, en in 1937 kreeg hij prestigieuze opdrachten op de Exposition Internationale des Arts et Techniques in Parijs. Daar realiseerde hij een monumentaal gekleurd cementreliëf van 12 m² voor een fontein, en een grote keramische sculptuur voor het Sèvres-paviljoen.

Welke materialen gebruikte Marcel Bouraine?

Marcel Bouraine maakte gebruik van verschillende materialen en technieken:

• Brons: vaak gepatineerd, verguld of verzilverd
• Chryselephantine: combinatie van brons en ivoor
• Pâte de verre: glaspoeder dat in een mal wordt gesmolten tot een beeld
• Terracotta en keramiek: onder andere bustes en decoratieve stukken
• Marmer en onyx: voor sommige sculpturen en voor sokkels van bronzen

Zijn brede materiaalgebruik toont zijn veelzijdigheid en zijn nauwe samenwerking met verschillende ateliers. Zo leidde zijn samenwerking met Gabriel Argy-Rousseau tot enkele bijzondere glaskunstwerken, zoals de Danseuse (1928).

De kracht van zijn bronzen beelden

De bronzen sculpturen van Marcel Bouraine behoren tot zijn meest geliefde werken. Hij gebruikte vaak de verlorenwasmethode (of cire perdue), een traditionele giettechniek waarbij een beeld eerst in was wordt gemodelleerd en daarna in brons gegoten. Dankzij dit proces konden de fijne details van beweging, spieren en gezichtsuitdrukking perfect worden vastgelegd.

Bouraine koos voor elegante patina’s _– groene, bruine, zilveren of gouden tinten _– die zijn beelden een extra levendige uitstraling gaven. Zijn bronzen danseressen, amazones en mythologische figuren zijn vandaag nog steeds iconische voorbeelden van de Art Deco-stijl en worden wereldwijd verzameld.

Waar liet Bouraine zijn werken maken?

Bouraine werkte samen met verschillende ateliers en gieterijen:

• Max Le Verrier: brons, spelter, metal d’art, onder pseudoniem Briand of Derenne
• Susse Frères: een bekende Parijse bronsgieterij
• Etling, Parijs: gieterij en atelier voor het vervaardigen van sculpturen in brons, ivoor en keramiek
• Arthur Goldscheider: gieterij en atelier voor brons, terracotta en keramiek
• Gabriel Argy-Rousseau: samenwerking in glas (pâte de verre)

Deze samenwerkingen maakten Bouraine tot een van de meest productieve beeldhouwers van zijn generatie.

Bekende werken van Marcel Bouraine

Enkele van zijn bekendste sculpturen zijn:

• Fan Dancer (dansend naakt met waaier)
• Danse Païenne, gesigneerd Derenne
• Penthesilea, Queen of the Amazons: in Norwich Castle Museum
• Dancing Woman with Hoop: in het Art Institute of Chicago
• Verschillende vrouwelijke naakten in brons en ivoor: tentoongesteld in Parijs in de jaren 1920 en 1930

Bij Deconamic vind je regelmatig authentieke werken, zoals een bronzen danseres op marmeren sokkel of een gracieuze walvis in brons en albast.

Veelgestelde vragen over Marcel Bouraine

Wat maakt een Marcel Bouraine sculptuur bijzonder?

Een Marcel Bouraine beeldhouwwerk onderscheidt zich door de elegante beweging, Art Deco-stijl en verfijnde materialen. Elk beeld is een combinatie van kunst en decoratief object.

Is een originele Marcel Bouraine beter dan een reproductie?

Ja. Originele bronzen beelden, zijn gesigneerd, vaak voorzien van een gieterij-stempel en hebben veel meer waarde dan latere reproducties.

Wat is het prijsniveau van een kunstwerk van Marcel Bouraine?

Kleinere beelden in brons of gepatineerd metaal van Bouraine worden verkocht voor bedragen tussen de 1.000 en 5.500 euro. Grote of bijzondere stukken, zoals chryselefantiene beelden (combinatie van brons en ivoor), brengen meer op.

Waarom een Bouraine kopen bij Deconamic?

Bij Deconamic ben je zeker van authenticiteit, herkomst en kwaliteit. Wij werken rechtstreeks met erkende experts en bieden Art Deco topstukken van kunstenaars zoals Marcel Bouraine, Pierre Le Faguays en Max Le Verrier.

👉 Bekijk onze collectie Marcel Bouraine sculpturen en ontdek unieke Art Deco stukken voor je interieur of verzameling.

Vragen? Neem gerust contact op! We antwoorden graag.

Ontdek het fascinerende parcours van Max Le Verrier, een man die de lucht trotseert, krijgsgevangenschap overleeft en uitgroeit tot een icoon van de Art Deco. Lees hoe hij met lef, vakmanschap en oog voor schoonheid tijdloze bronzen sculpturen voortbrengt die nog altijd wereldwijd bewonderd worden.
Een verhaal vol avontuur, kunst en tijdloze schoonheid.

Het parcours van Max Le Verrier lijkt wel een roman

Louis Octave Maxime Le Verrier wordt op 29 januari 1891 geboren in Neuilly-sur-Seine, in een familie van Parijse goudsmeden. Zijn vader, Victor Le Verrier, leidt een prestigieuze goud- en zilversmederij, gespecialiseerd in artistieke luxeobjecten.

Als jongen brengt Maxime – toen al beter bekend als Max – veel tijd door in de ateliers waar hij ziet hoe zijn vader schetsen verandert in verfijnde zilveren kunstwerken. Deze omgeving voedt zijn passie voor tekenen en beeldhouwkunst én zijn gevoel voor detail: allemaal eigenschappen die later zijn Art Deco-sculpturen zo herkenbaar maken.

Zijn moeder, Malvina Van Schoor, komt uit een Belgische familie van bontwerkers en hoedenmakers. Na de heftige scheiding van zijn ouders kent Max een onrustige jeugd, maar ook een groeiend verlangen naar onafhankelijkheid.

Jeugd en opleiding: een creatieve basis

Max volgt onderwijs aan de vooruitstrevende École des Roches, waar discipline en creativiteit hand in hand gaan. Het onderwijs is er autoritair en streng, maar ook vrijer, natuurlijker en versterkender, zowel voor het lichaam als voor de geest. Hij blinkt uit in tekenen, wiskunde en talen, en al snel wordt duidelijk dat zijn hart bij de kunst ligt.

Zijn vader heeft echter andere carrièreplannen en stuurt hem naar landbouwscholen in Saint-Sever en La Réole. In tijden van kolonisatie belooft landbouw een gouden toekomst, maar Max voelt zich er niet thuis. Nadat zijn vader in 1907 hertrouwt met een negentien jaar jongere vrouw, verbreekt Max op zestienjarige leeftijd het contact met zijn vader en onttrekt zich aan het ouderlijk gezag.

Vanaf dat moment staat de jonge man volledig op eigen benen. Het is de start van het bewogen parcours van Max Le Verrier, een weg vol omwegen, uitdagingen en kansen, die hem uiteindelijk zal brengen van straathandel en mechaniek tot de luchtvaart, en van krijgsgevangenschap tot internationaal geroemd Art Deco-kunstenaar.

Van straathandel tot luchtvaartpionier

Zijn vroege carrière is veelzijdig: groenteboer, bontleverancier, elektricien en monteur. Deze technische vaardigheden openen de deuren naar Engeland, waar hij in aanraking komt met de nog jonge luchtvaart. Daar werkt hij als mecanicien van toestellen en motoren.

In 1913 wordt hij naast monteur ook piloot en behaalt hij zijn vliegbrevet in een Caudron-vliegtuig. Wanneer de Eerste Wereldoorlog uitbreekt, treedt hij toe tot de Franse luchtmacht. Zijn missies zijn gevaarlijk en vereisen moed en precisie.

Oorlogsheld en krijgsgevangene

Op 26 mei 1915 wordt Max neergeschoten tijdens een missie nabij Douai. Zijn schutter overlijdt later aan zijn verwondingen, Max zelf wordt krijgsgevangen genomen. In het Duitse kamp in Münster vindt hij troost in beeldhouwen.

Zijn moeder stuurt hem klei en gereedschap waarmee hij portretten en kleine sculpturen van medegevangenen maakt. Het zijn zijn eerste stappen richting professioneel kunstenaarschap.

Artistieke heropleving in Zwitserland

Max krijgt tuberculose en wordt in 1917 geïnterneerd in het Zwitserse Aigle-Leysin. Hier ontmoet hij beeldhouwers als Pierre Le Faguays en Marcel-André Bouraine. Hij volgt lessen aan de École des Beaux-Arts de Genève en maakt terracotta beeldjes en reproducties die hij weet te verkopen. Het zijn zijn eerste commerciële successen.

Na de oorlog keert hij op 28-jarige leeftijd terug naar het burgerleven. Hij heeft weinig middelen, maar bezit een sterke onafhankelijkheidszin en een uitgesproken liefde voor beeldhouwkunst. Hij neemt het definitieve besluit beeldhouwer te worden.

Parijs: kunst, gezin en maatschappelijke betrokkenheid

In Parijs begint Max zijn kunstenaarsloopbaan in een gehuurd atelier. In 1920 trouwt hij met Jeanne Hubrecht, een briljante, intelligente en beschaafde vrouw die hem zijn hele leven blijft steunen. Samen zijn ze actief in verenigingen tegen racisme en totalitarisme.

Hun gezin groeit met de geboorte van zonen Jean-Paul en Bernard. Hun dochter Sylvie overlijdt helaas een week na de geboorte.

De doorbraak: iconen van de Art Deco

De jaren ’20 en ’30 zijn de meest productieve periode van Max Le Verrier. Zijn werken belichamen de elegantie en kracht van de Art Deco-stijl. Meestal zijn ze gegoten in Metal d’Art, een metaallegering met de kenmerkende groene patina.

Bekende werken:

• Clarté-lamp, en elegante vrouwenfiguur die een glazen bol omhoog houdt, symbool voor licht en hoop.
• Panter Baghera, een dynamisch, gestileerd dier, toonbeeld van beweging en kracht.

Zijn sculpturen worden wereldwijd verkocht. Ook vandaag zijn ze nog steeds geliefd bij verzamelaars en liefhebbers van authentieke Art Deco-objecten.

Een herkenbare signatuur in Art Deco-sculptuur

Wat Max Le Verrier onderscheidt van andere beeldhouwers in de Art Deco-periode is zijn vermogen om gestileerde vormen te combineren met tastbare levendigheid. Zijn figuren – zoals danseressen, atleten en dieren – stralen energie uit, maar zijn ook zorgvuldig uitgebalanceerd in vorm en compositie.

Hij werkt veelal in Metal d’Art en brons, soms in combinatie met marmer of onyx. Zijn kenmerkende groene patina geeft zijn sculpturen een zachte maar luxueuze uitstraling. In zijn eigen atelier houdt hij toezicht op elke fase van het gietproces.

Naast menselijke figuren en dieren creëert Max ook verfijnde Art Deco-lampen die sculptuur en functionaliteit verenigen. Zijn bekendste lamp, het model Clarté, is daar een schoolvoorbeeld van: een kunstwerk dat tegelijk een bron van licht en een esthetisch middelpunt is van het parcours van Max Le Verrier.

Invloed en nalatenschap

Max Le Verrier is niet alleen kunstenaar, maar ook ondernemer en netwerker. Hij werkt samen met andere vooraanstaande ontwerpers, waaronder Pierre Le Faguays en Marcel-André Bouraine. In zijn gieterij vervaardigt hij ontwerpen van collega’s. Zo draagt hij bij aan de verspreiding van de Art Deco-stijl in heel Europa en daarbuiten.

Vandaag blijven zijn originele werken gewild bij verzamelaars. Dankzij gespecialiseerde galeries zoals Deconamic kunnen liefhebbers nog steeds authentieke Max Le Verrier-beelden en lampen aanschaffen. Elk item is een waar stukje geschiedenis.

Ontdek het parcours van Max Le Verrier bij Deconamic

Bij Deconamic ontdekt u het volledige parcours van Max Le Verrier, van zijn eerste stappen als beeldhouwer tot zijn iconische positie binnen de Art Deco. U vindt er een exclusieve collectie authentieke Max Le Verrier-sculpturen en lampen, gegoten in de originele mallen en voorzien van een certificaat van echtheid. Elk stuk is niet alleen een kunstwerk, maar ook een tastbaar hoofdstuk uit zijn levensverhaal.

Bekijk de volledige collectie en breng een stukje van zijn bewogen parcours én de tijdloze schoonheid van Art Deco in uw interieur.

Bron van de tekst:
Max le Verrier, un esprit Art Déco.
Bénédicte Wattel & Damien Blanchet Le Verrier.
Editions Louvre Victoire.